Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Δεκεμβριανά, ΕΑΜική ήττα και οι ανάγκες και τα καθήκοντα του σήμερα

Παραθέτω σύνδεσμο στο άρθρο (σε δύο μέρη) του Βασίλη Λιόση για τα Δεκεμβριανά, την ήττα του ΕΑΜικού κινήματος και τα διδάγματα για τις ανάγκες και τα καθήκοντα που του λαϊκού κινήματος στην σημερινή εποχή.

Πρόκειται για ένα πολύ καλό κείμενο για όσους αγωνιούν για την αγωνιστική ενότητα του λαού και τη μετωπική συκρότηση του πολιτικού του αγώνα.

Τα Λαϊκά Μέτωπα και ο Δεκέμβρης του 44, Β.Λιόσης | Μέρος ΙΙ: http://t.co/h1jGQqgzkk Μέρος Ι: http://t.co/4HrYngt913

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Κάλεσμα για το Πολυτεχνείο (17 Νοέμβρη) στην Ελληνική Κοινότητα του Βερολίνου

Αγαπητοί φίλοι, συναγωνιστές, συμπατριώτες,

Αυτή τη στιγμή τα ΜΑΤ εμποδίζουν τους φοιτητικούς συλλόγους να προσέλθουν στις σχολές τους προκειμένου να κάνουν γενικές συνελεύσεις για να αποφασίσουν για το πώς θα συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για το Πολυτεχνείο (17 Νοέμβρη), σε διάφορα πανεπιστήμια της Αθήνας και της υπόλοιπης Ελλάδας.
Κάτι τέτοιο αποτελεί μια ακόμη βάρβαρη αντιδημοκρατική εκτροπή της σημερινής κυβέρνησης η οποία δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη.
Θα πρότεινα σε όλους να παρευρεθούμε τη Δευτέρα 17 Νοέμβρη το απόγευμα στις 18:00 στην Ελληνική Κοινότητα για να:
-παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις στην Ελλάδα (θα μπορούσαμε να έχουμε και live streaming),
-συζητήσουμε δημοκρατικά και να πάρουμε αποφάσεις για το πώς θα παρέμβουμε ως Έλληνες μετανάστες στο Βερολίνο στα όσα συμβαίνουν,
-να φέρουμε υλικό (ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας!) για να τιμήσουμε το Πολυτεχνείο (μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την υποδομή της Κοινότητας όπως διαδίκτυο, προβολέας κτλ).
Δυστυχώς, κανένας μας δεν πήρε πρωτοβουλία, από όσο γνωρίζω, για κάτι πιο συγκεκριμένο για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Ωστόσο, οι εξελίξεις στην Ελλάδα τεστάρουν τα αντανακλαστικά μας για το κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε σε τυχόν δυσάρεστες εξελίξεις στη χώρα μας με
ΕΝΟΤΗΤΑ και ΑΓΩΝΑ,
με τρόπο που να ακουστούμε από τη Γερμανία μέχρι την Ελλάδα!

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον ηρωικό αγώνα των Κούρδων του Κομπανί στο Βερολίνο

Αλληλεγγύη στον ηρωικό αγώνα των Κούρδων του Κομπανί ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Τουρκίας και των ισλαμοφασιστών του Ισλαμικού Κράτους που αυτοί εξέθρεψαν!
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε λαού στην ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση, την ειρήνη, στο να ορίζει αυτός την τύχη του!
Συμμετέχουμε στην αυριανή (Τετάρτη 15/10/2014) συγκέντρωση αλληλεγγύης που καλεί η Kurdistan Solidaritätskomitee Berlin (http://kurdistan.blogsport.de/) στις 15:00 στην Brandenburger Tor.
Συναντιόμαστε εκεί ώστε να συντονίσουμε περαιτέρω δράσεις αλληλεγγύης της κοινότητας των Ελλήνων μεταναστών του Βερολίνου.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Για τους "φίλους", τους "εχθρούς" και τους "προδότες" του κόμματος, ή αλλιώς "πες μου το φίλο σου για να σου πω ποιός είσαι"...

Σε αυτήν την ανάρτηση θα καταπιαστώ με το φαινόμενο της άκριτης -θρησκευτικού τύπου- στήριξης "στο Κόμμα" και του χυδαίου τρόπου δήθεν "υπεράσπισής του" από τους "εχθρούς" του, που χαρακτηρίζει κομμάτι (ελπίζω μειοψηφικό) του κόσμου του ΚΚΕ, μελών και οπαδών ή "φίλων" του. Την εμπειρία της απρόσωπης διαδικτυακής μορφής του φαινομένου αυτού που, κατά συντριπτική πλειοψηφία, συνοδεύεται και από τη δειλία της ανωνυμίας, μπορεί να τη γευτεί ο αναγνώστης σε αυτήν τη συζήτηση στο ιστολόγιο Σφυροδρέπανο. (Μάλιστα αν κάνει μια βόλτα σε άλλα σχετικά ιστολόγια θα δει κάποιους τύπους που σχολιάζουν με ελάχιστο χρόνο απόκρισης, σχεδόν όλη τη μέρα, σαν να είχαν αναλάβει επαγγελματικά αυτή τη δουλειά...)

Αντίθετα, η παρούσα ανάρτηση γίνεται με αφορμή μια προσωπική και επώνυμη συζήτηση στο facebook με τον Γιώργο Σιαμέτη (ΓΣ), παλιό γνωστό μου από την ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη, το δημόσιο κομμάτι της οποίας μπορείτε να δείτε παρακάτω στις εικόνες. Ακολούθησε ένα ιδιωτικό μήνυμα εκ μέρους του, κατά τη γνώμη μου χυδαίο, το οποίο δε θα δημοσιεύσω προς το παρόν, σεβόμενος το γεγονός ότι δεν αναρτήθηκε δημόσια από τον ίδιο. Θα αναφέρω μόνο περιληπτικά τις βασικές αντιλήψεις που σκιαγραφούνται. Κυρίως πρόκειται για  την αντίληψη που ταυτίζει τη δημόσια πολιτική κριτική στο ΚΚΕ, ή και την πολεμική προς τη γραμμή του, με συνειδητά εχθρική πράξη η οποία μετατρέπει αυτόν που εκφράζει την κριτική αυτή σε "συνειδητό εχθρό" του κόμματος. Επίσης διαφαίνεται μια αντίληψη ενάντια στη "διανόηση" και υπέρ των ....οικοδόμων (!), σαν να βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Στο τέλος, ο ΓΣ αποφασίζει να με "μπλοκάρει" ως "προδότη", ώστε να μην μπορώ καν να του απαντήσω και να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, τελειώνοντας με αυτόν τον τρόπο μια συζήτηση που ο ίδιος ξεκίνησε με ένα μάλλον επιθετικό ή και ειρωνικό σχόλιο σε δική μου ανάρτηση! Επιλέγω να ασχοληθώ με αυτό το γεγονός για δύο λόγους. Πρώτον, διότι όποιος φέρεται άνανδρα και ανόητα καλό είναι να εκτίθεται γι' αυτό, ώστε να υπάρχει και μία περίπτωση στο μέλλον να κάνει την αυτοκριτική του. Οι ανώνυμοι συκοφάντες του διαδικτύου, άλλωστε, γι' αυτό ακριβώς επιλέγουν την ανωνυμία: για να αποφύγουν την έκθεση και το να λογοδοτήσουν στην εργατική τάξη και στο κόσμο του ΚΚΕ, θυμίζοντας, κατ' αναλογία, τους κουκουλοφόρους δοσίλογους στην Κατοχή που φορούσαν κουκούλες για να προστατευτούν από την τοπική κοινωνία, την οποία διατείνονταν ότι εξυπηρετούσαν με τις πράξεις τους... (Εννοείται ότι ο ΓΣ δεν είναι σε αυτήν την κατηγορία καθώς μου μίλησε ονομαστικά και προσωπικά). Δεύτερον, διότι έχει μια αξία να σχολιάσει κανείς τη συμπεριφορά και τις αντιλήψεις αυτές, από την άποψη του συνεπειών τους για το ΚΚΕ και για την εργατική τάξη.





Ας δούμε λοιπόν ποιός είναι "εχθρός" (και μάλιστα "συνειδητός") του κόμματος και πώς πρέπει να γίνεται η κριτική σε ένα κομμουνιστικό κόμμα...


Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Ο σεχταρισμός της εσωκομματικής αντιπολίτευσης

Το παρακάτω κείμενο στη παρούσα του μορφή προέκυψε κατόπιν διορθώσεων του αρχικού κειμένου, μετά από παρέμβαση του Γ. Πετρόπουλου (βλ. σχόλια παρακάτω).

Πριν μερικές μέρες έκανε την εμφάνισή της η διακήρυξη της "Κίνησης Κομμουνιστών - Εργατικός Αγώνας" (βλ. και το σχετικό άρθρο του Δ. Δημητριάδη), μιας πολιτικής κίνησης (αλλά όχι κόμματος) που συσπειρώνει πρώην (διεγραμμένους ή αποχωρήσαντες) μέλη του ΚΚΕ, και στρέφεται ενάντια στην ηγεσία του και στη σημερινή του πολιτική γραμμή. Ταυτόχρονα, μαίνεται η διαπάλη μεταξύ αυτών και της έτερης ιστοσελίδας εσωκομματικής αντιπολίτευσης στο ΚΚΕ, της Νέας Σποράς, μια διαπάλη που, κατά κανόνα, κάθε άλλο παρά γίνεται σε συντροφικό κλίμα...

Είναι σαφές ότι το ερώτημα του "τί να κάνουμε" ταλανίζει τους κομμουνιστές στη χώρα μας, και ιδιαίτερα αυτούς που έχουν αναφορά στο ΚΚΕ, σε μια ιστορική στιγμή που χαρακτηρίζεται από την μια από την καπιταλιστική οικονομική κρίση που εξανδραποδίζει τον ελληνικό λαό, και από την άλλη από μια αδιέξοδη προς το παρόν πολιτική κρίση, της οποίας μέρος, δυστυχώς, είναι και το κομμουνιστικό κίνημα. 

Μάλιστα, αρκεί μια ματιά στο δημόσιο λόγο, τόσο της ηγεσίας του ΚΚΕ, όσο και της εσωκομματικής της αντιπολίτευσης, για να διαπιστώσει πόσο κατώτεροι των περιστάσεων αποδεικνυόμαστε οι κομμουνιστές που προερχόμαστε από το ΚΚΕ σε αυτήν την τόσο κρίσιμη ιστορικά συγκυρία για το λαό μας. Η επιχειρηματολογία και η πολιτική πρακτική και των δύο πλευρών έχει κοινά χαρακτηριστικά τα οποία συναντώνται στο σεχταρισμό, τη γραφειοκρατική και μη δημοκρατική νοοτροπία για το κόμμα, την έλλειψη εμπιστοσύνης στη βάση του κόμματος και στο λαό, στην απόσταση από το λαό και τις καθημερινές του ανησυχίες με έναν ιδιόμορφο ελιτισμό. Ας παρακολουθήσουμε αυτή τη συζήτηση και ας συγκρίνουμε (Υπογραμμίζω ότι η συζήτηση παρακάτω είναι "εικονική" και αντικατοπτρίζει τη δική μου πρόσληψη τόσο για την επιχειρηματολογία της ηγεσίας του ΚΚΕ, όσο και γι' αυτήν της "εσωκομματικής αντιπολίτευσης", είτε του Εργατικού Αγώνα, είτε της Νέας Σποράς, είτε μεμονωμένων αγωνιστών εντός και πέριξ του ΚΚΕ με τους οποίους έτυχε να συζητήσω -με μικρές ή μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ τους. Ο καθένας μπορεί να διαβάσει τις εν λόγω ιστοσελίδες και να σχηματίσει άποψη από μόνος του για την (αν)ακρίβεια της κατανόησής μου):

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Ριζοσπάστη! Μην ξεχνάς τον ιμπεριαλισμό!

Παραθέτω σύνδεσμο στο σημερινό άρθρο του "Ριζοσπάστη" για την Ουκρανία στη στήλη "Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ" υπό τον τίτλο "Μην ξεχνάς την Ουκρανία!".

Στο άρθρο σωστά παρατίθενται τα γεγονότα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην Ουκρανία και καταγγέλλονται η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, η ελληνική κυβέρνηση αλλά και αριστερά ευρωπαϊκά κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση τους.

Όμως, πόσο σίγουρος είναι ο αρθρογράφος του "Ριζοσπάστη" ότι δεν είναι ΚΑΙ το ΚΚΕ που με τη στάση του αφοπλίζει το λαϊκό κίνημα απέναντι στον ιμπεριαλισμό της ΕΕ και του ΝΑΤΟ;

Βλέπετε αυτό που απουσιάζει τελείως από το άρθρο είναι η κατεύθυνση της πάλης του λαϊκού κινήματος για έξοδο της Ελλάδας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το άρθρο καταλήγει:
" Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που από την αρχή έδειξε ότι η Ουκρανία βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και υπογράμμισε ότι όσο οι λαοί εγκλωβίζονται κάτω από ξένες σημαίες και συμφέροντα θα κερδίζουν οι εκμεταλλευτές τους. Αυτή η θέση επιβεβαιώνεται καθημερινά και κάνει πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει η καταγγελία του εγκλήματος που γίνεται στην Ουκρανία."
Τα ερωτήματα για το ΚΚΕ, του οποίου ο ρόλος δεν είναι απλά να καταγγέλει τον καπιταλισμό που γεννά πολέμους, αλλά να καθοδηγεί τη λαϊκή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, είναι αμείλικτα:

Είναι ...νομοτελειακό ότι όσο θα είναι καπιταλιστική η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός θα συμμετέχει σε τέτοιους ιμπεριαλιστικούς πολέμους; Σε αυτήν την περίπτωση, η πάλη του ελληνικού λαού για ειρήνη ταυτίζεται με την πάλη για σοσιαλισμό; Είναι αδύνατο να υπάρξει καπιταλιστική Ελλάδα έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ;  Επομένως, η πάλη για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ ταυτίζεται με την πάλη για σοσιαλισμό; Αν ναι, γιατί δε χρησιμοποιεί το αίτημα της εξόδου από τις ιμπεριαλιστικές αυτές ενώσεις ως μεταβατικό αίτημα για τη συγκέντρωση δυνάμεων ενάντια στον καπιταλισμό;

Αντιθέτως, αν δεν υπάρχει κάποιου είδους ιστορική νομοτέλεια για συμμετοχή της καπιταλιστικής Ελλάδας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, το ΚΚΕ εκτιμά ότι για τον Ελληνικό λαό είναι αδιάφορο ή ίσως και χειρότερο το να ζει σε μια καπιταλιστική Ελλάδα μεν, εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ δε; Ήταν λάθος που αντιτάχθηκε στην είσοδο της καπιταλιστικής Ελλάδας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ στο παρελθόν; Αν το λαϊκό κίνημα πετύχει με την πάλη του την έξοδο της Ελλάδας από ΕΕ και ΝΑΤΟ, θα είναι ίδιος ή και χειρότερος ο πολιτικοκοινωνικός συσχετισμός δύναμης μεταξύ της εργατικής τάξης και άλλων λαϊκών στρωμάτων από τη μια πλευρά και των μονοπωλίων από την άλλη; Σε μια τέτοια περίπτωση, η πάλη του ελληνικού λαού για ειρήνη, δημοκρατία, εθνική και λαϊκή κυριαρχία θα ωφεληθεί, θα δυσχεραίνει ή δε θα μεταβληθεί ιδιαίτερα; Εν τέλει, είναι τακτικό λάθος εκ μέρους του ΚΚΕ το να κατευθυνθεί η λαϊκή πάλη και σε ένα βαθμό και η διαμόρφωση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών στους στόχους της εξόδου από ΕΕ και ΝΑΤΟ; Αν όχι, γιατί το ΚΚΕ δεν το κάνει πλέον αυτό, τώρα μάλιστα που ο λαός στρέφεται όλο και περισσότερο ενάντια στην ΕΕ;

Νομίζω ότι για κάθε λαϊκό αγωνιστή οι ερωτήσεις αυτές είναι μάλλον ρητορικές. Το γεγονός ότι το ΚΚΕ δίνει τα τελευταία χρόνια τις ...λάθος απαντήσεις, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του συμβιβασμού της ηγεσίας του με τον ιμπεριαλισμό...



Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Τί να κάνουμε; Αυτό που κάνουν οι Κομμουνιστές...

Καταγράφω παρακάτω κάποιες σκέψεις που στριφογυρνάνε στο μυαλό μου εδώ και καιρό σχετικά με τις προσωπικές στάσεις των κομμουνιστών της Ελλάδας στην εποχή της κρίσης, πολλοί από τους οποίους τυγχάνουν πρώην ή και νυν σύντροφοί μου, ενώ κάποιοι από αυτούς είναι και πολύ καλοί μου φίλοι. Αφορμή για την ανάρτηση αυτή αποτέλεσε η ανταλλαγή άρθρων πολεμικής μεταξύ του Εργατικού Αγώνα και της Νέας Σποράς, δηλ. δύο ιστοτόπων που απηχούν θέσεις μελών και φίλων του ΚΚΕ που διαφωνούν με τη σημερινή του γραμμή και ηγεσία, καθώς και το ερώτημα που τέθηκε σε πολλούς από αυτούς τους φίλους του ΚΚΕ για το τί να ψηφίσουν στις πρόσφατες εκλογές (δέστε και σχετικές επιστολές κριτικής στήριξης του ΚΚΕ στη Νέα Σπορά εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ). Στην πραγματικότητα όμως, το ερώτημα του "τί να κάνουμε" για ένα κόσμο που είτε είναι ακόμη μέλος του ΚΚΕ, είτε βρίσκεται εδώ και κάποια χρόνια στις παρυφές των γραμμών του, γίνεται επιτακτικό, δεδομένου του συνδυασμού της οξύτητας της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία επιβαρύνεται από την άκρως εξαρτημένη από τον ιμπεριαλισμό των ΕΕ και ΗΠΑ θέση της, με την ανεπάρκεια της σημερινή πολιτικής γραμμής και δράσης του ΚΚΕ, και του εργατικού-λαϊκού κινήματος γενικότερα. Η ανάρτηση αυτή γράφεται αμέσως μετά τις εκλογές. Έτσι, δεν μπορεί να "παρεξηγηθεί" από κανέναν ότι στοχεύει σε αυτές, ενώ τα όσα γράφονται παρακάτω μάλλον ενισχύονται από τα αποτελέσματά των εκλογών και την ερμηνεία τους (δείτε εδώ για σχετική ανάρτηση του υπογράφοντος, και εδώ κι εδώ για σχετική αρθρογραφία στον ιστότοπο του Συλλόγου "Γιάννης Κορδάτος").

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Μερικά συμπεράσματα από τα αποτελέσματα των εκλογών


  1. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι τέτοιο, ώστε κανένα κόμμα -πλην της Χρυσής Αυγής και του ...ΛΑΟΣ- να μην πετυχαίνει το δεδηλωμένο σκοπό του, και καμία άμεση πολιτική εξέλιξη να μη δρομολογείται -στην Ελλάδα τουλάχιστον... Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε βγήκε πρώτος με μεγάλη διαφορά, ούτε καταρράκωσε το ΠΑΣΟΚ, ούτε φυσικά πήρε αθροιστικά το ποσοστό ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που συγκυβερνούν αυτή τη στιγμή. Η ΝΔ δε βγήκε πρώτο κόμμα κι έχασε μεγάλο ποσοστό σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές, αλλά και σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Το ΠΑΣΟΚ-Ελιά, ναι μεν απέφυγε τα κατώτερα ποσοστά κάποιων δημοσκοπήσεων και συνεχίζει να ...επιβιώνει, αλλά η απλή επιβίωση δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία! Το ΠΟΤΑΜΙ, ναι μεν καταγράφεται ως μια υπαρκτή πολιτική δύναμη, αλλά βρίσκεται μακρυά από τα ανεβασμένα ποσοστά κάποιων δημοσκοπήσεων και κάτω από εκεί που έβαλε το ίδιο τον πήχη (πχ 7-12%). Το ΚΚΕ ανακάπτει ελαφρώς σε σχέση με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, αλλά ελάχιστα. Τα δύο τελευταία κόμματα πρέπει να συνυπολογίσουν ότι το αποτέλεσμά τους θα ήταν πιθανότατα μικρότερο σε εκλογές με μεγαλύτερη πόλωση, όπως όταν κρίνεται η κυβερνητική εξουσία, δηλ. στις βουλευτικές. ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι Πράσινοι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ονειρευόταν ευρωβουλευτή μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν...

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Κουτσούμπας στην ...Terra Incognita!*

Παρατίθεται παρακάτω εκτενές απόσπασμα από τη συνέντευξη του γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα στον Γ. Παπαδάκη στον ΑΝΤ1 (υπογραμμίσεις δικές μου με έντονα γράμματα). 

Προσπερνάει κανείς τη γνωστή -δογματική και βολική...- σύνδεση της εξόδου από την ΕΕ με τη σοσιαλιστική επανάσταση, το τηλεοπτικό κήρυγμα για το σοσιαλισμό και το πώς θα οργανωθεί το κράτος μετά την επανάσταση (πρόκειται περί συνέντευξης πολιτικού αρχηγού ή περί μεταμεσονύκτιας φοιτητικής συζήτησης;...), 

διότι αυτή τη φορά, ο γγ του ΚΚΕ επέλεξε να μας παρουσιάσει και νέες πλευρές της "Νέας Ουτοπίας" που προτείνει τελευταία η ηγεσία του ΚΚΕ (κατά το "Νέα Ελλάδα" για την οποία τσακώνονται τώρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ): 
  • από τη μια, επανάσταση χωρίς κόμμα, σοσιαλιστική εξουσία χωρίς κόμμα, στην οποία το ΚΚΕ θα δίνει απλά το ..."παρόν", λαός χωρίς κόμματα διότι τον διχάζουν με τεχνητό τρόπο, κόμματα που δραστηριοποιούνται μέσω των μελών τους, αλλά όχι ως ...κόμματα, 
  • και από την άλλη, κοινωνική συμμαχία/κίνημα που θα είναι όμως ...πολιτική/ό, που θα παλεύει ενάντια σε ΕΕ-μονοπώλια-καπιταλισμό, που θα ...καταθέτει νόμους και θα αλλάζει ...πολιτικούς συσχετισμούς (απορία: ποιών κομμάτων τους συσχετισμούς;...), μια πολιτική συμμαχία ...κοινωνικών δυνάμεων και όχι κομμάτων, που θα εφαρμόσει το φιλολαϊκό πολιτικό πρόγραμμα ...της εργατικής τάξης!
Μπορεί ο αναγνώστης να θαυμάσει τη διαλεκτική σύνδεση του πολιτικού με το κοινωνικό! Την ΤΑΥΤΙΣΗ!

Το κίνημα γίνεται κόμμα και το κόμμα κίνημα! Και φυσικά, έτσι όλοι ψηφίζουμε ΚΚΕ, το οποίο, όμως, θα έχει ταυτιστεί με εμάς, το λαό! Ώστε όλοι να γίνουμε ...ΕΝΑ και να ζήσουμε εμείς καλά και ο ...Κουτσούμπας καλύτερα! 

Δεν ξέρω σε ποιον κόσμο νομίζει ότι ζει ο γγ του ΚΚΕ, αλλά αυτά δεν πρέπει να λέγονταν ούτε στην Terra Incognita* μετά από πολύ ...πιοτό...



*Terra Incognita:  σκληροπυρηνικό αναρχικό στέκι της Θεσσαλονίκης


Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Η Πανσπουδαστική 2η δύναμη σε ΑΕΙ και ΤΕΙ: μια ματιά πίσω από τη βιτρίνα...

Ολοκληρώθηκαν χθες οι φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές του 2014. Μπορεί κανείς να δει τα αποτελέσματα ανά ίδρυμα και σύλλογο, όπως και τα πανελλαδικά, στο ιστολόγιο του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών (περιλαμβάνουν -σχεδόν- όλους τους συλλόγους που έγιναν εκλογές, καθώς και συγκρίσεις με τις περυσινές εκλογές).

Όπως μπορεί να δει κανείς παρακάτω, η ΠΚΣ, δηλ. η παράταξη της ΚΝΕ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, έχει σημειώσει αξιόλογη άνοδο (κυρίως σε ποσοστά, αλλά και σε ψήφους) και έχει αναδειχθεί σε 2η δύναμη πανελλαδικά, μετά και από την πτώση της ΠΑΣΠ (παράταξης του υπό διάλυση ΠΑΣΟΚ). Αξίζουν να σημειωθούν επίσης η ανθεκτικότητα της ΔΑΠ (παράταξης της ΝΔ) παρόλες τις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης, η στασιμότητα σε χαμηλά επίπεδα της ΑΡ.ΕΝ (παράταξης του -με κυβερνητικές φιλοδοξίες- ΣΥΡΙΖΑ), όπως και η σχετική στασιμότητα της ΕΑΑΚ (παράταξης της -αντικαπιταλιστικής- εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς).


Ο "Ριζοσπάστης" πρόλαβε ήδη να βγει με πρωτοσέλιδο άρθρο με τίτλο "Μήνυμα μάχης και αισιοδοξίας το αποτέλεσμα της Πανσπουδαστικής Κ.Σ." και με την παρακάτω δήλωση του γραμματέα της ΚΝΕ:
«Να μη χαθεί ούτε ώρα. Καλούμε συνολικά τους φοιτητές και σπουδαστές να διαλέξουν το δρόμο της ανατροπής και της αποδέσμευσης από την ΕΕ. Να δυναμώσουν τη δύναμη που μάχεται αταλάντευτα για τα σύγχρονα δικαιώματά μας και τη μόνη φιλολαϊκή λύση. Στις εκλογικές αναμετρήσεις που έχουμε μπροστά μας να δυναμώσουμε το ΚΚΕ παντού».
Σίγουρα, λοιπόν, αποτελεί θετικό γεγονός ότι αναδεικνύεται σε 2η δύναμη στις φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές μια παράταξη που μιλάει για έξοδο από την Ε.Ε. και για επιστήμη στην υπηρεσία της λαϊκής εξουσίας (δείτε την αφίσσα παρακάτω, αλλά και το πιο πρόσφατο πλαίσιο πάλης και την ανακοίνωση της τελευταίας πανελλαδικής συνάντησης του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, δηλ. του "μετωπικού" σχήματος μέσα από το οποίο δρουν οι δυνάμεις της ΚΝΕ και του ΚΚΕ στους σπουδαστές των ΑΕΙ και ΤΕΙ).

ΜΑΣ: Μέτωπο; Παράταξη; Κόμμα (φοιτητών και σπουδαστών!); Πάντως φαίνεται να έχει πρόταση εξουσίας!

Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία που δε συμβαδίζουν με αυτό το πνεύμα της αισιοδοξίας για το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Πετυχημένη συμμετοχή της Ελληνικής Κοινότητας Βερολίνου στην Εργατική Πρωτομαγιά στο Βερολίνο!

Χθες η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου συμμετείχε επιτυχώς στην πρωινή Πρωτομαγιάτικη πορεία των συνδικάτων στο Βερολίνο, στο πλευρό της γερμανικής εργατικής τάξης. Στο πανώ της υπήρχε το σύνθημα:

GRIECHISCH-DEUTSCHE VOLKSOLIDARITÄT, für die Arbeitsrechte, gegen die Schwarzarbeit, für Schule für unsere Sprache-Kultur, gegen die Sparmaßnahme und Faschismus
δηλαδή:
Αλληλεγγύη του Ελληνικού και Γερμανικού λαού, για τα εργατικά δικαιώματα, ενάντια στη μαύρη εργασία, για σχολεία για τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας, ενάντια στη λιτότητα και το φασισμό

Ας αποτελέσει αυτή η κινητοποίηση οδηγό για τη συνέχεια των αγώνων μας για τα ζητήματα που περισσότερο μας απασχολούν στη καθημερινότητά μας ως μετανάστες στο Βερολίνο, αλλά και με το βλέμμα στις εξελίξεις στην πατρίδα μας, την Ελλάδα!

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

"Παράλογο; Δεν απαντάει... Άρα λογικό!"... Το ΚΚΕ, η ΕΕ, η Ουκρανία...

1. "Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία!"
2. Η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ, και μάλιστα, αυτήν την εποχή, προεδρεύον.
3. Η ΕΕ εμπλέκεται στην Ουκρανία, είτε το θέλει η Ελλάδα, είτε όχι, λόγω ..."ανισότιμης αλληλεξάρτησης" μεταξύ χωρών όπως η Ελλάδα, και χωρών όπως η Γερμανία,  εντός της ΕΕ...
4. Όποιος ζητάει να βγούμε από την ΕΕ χωρίς λαϊκή-εργατική εξουσία και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, δηλ. πριν τη σοσιαλιστική επανάσταση, είναι σεσημασμένος οπορτουνιστής, και στοιχίζεται πίσω από τα συμφέροντα μερίδων της ελληνικής αστικής τάξης και, ίσως και άλλων, πλην ΕΕ, ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Quiz:
Από τα σημεία 1-4 τί καταλαβαίνετε εσείς;
1. Ότι το ΚΚΕ απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση, ως μικροϊμπεριαλίστρια, να πιέσει τους ...συμμάχους της στην ΕΕ να αρνηθούν όλοι μαζί την ...ιμπεριαλιστική τους φύση και να μην εμπλακούν άλλο στην Ουκρανία.
2. Ότι το ΚΚΕ καλεί τους λαούς της Ευρώπης να ξεσηκωθούν όλοι μαζί ταυτόχρονα και να πιέσουν τις ηγεσίες τους να ...αρνηθούν όλοι μαζί την ...ιμπεριαλιστική τους φύση και να μην εμπλακούν άλλο στην Ουκρανία.
3. Ότι το ΚΚΕ υπονοεί ότι μόνο με εργατική-λαϊκή εξουσία μπορεί να σταματήσει η εμπλοκή της Ελλάδας στην ΕΕ, όταν η Ελλάδα θα σταματήσει να είναι μικρο-ιμπεριαλιστική χώρα και θα βγει και από την ΕΕ.

Ο νικητής κερδίζει μια δωρεάν συνδρομή στην ΚΟΜΕΠ για περαιτέρω διαφώτιση...


Υ.Γ. 1 Άραγε, ισχύουν τα ίδια και με την έξοδο από το ΝΑΤΟ; Μήπως, αντί για έξοδο, λέω μήπως..., να ζητάμε να ...διαλυθεί;.. Άλλωστε, "είτε μέσα στο ΝΑΤΟ είτε έξω, καπιταλισμός στο μονοπωλιακό του στάδιο είναι, και έχει στη φύση του τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο", σαν να ακούω μια φωνή να μου λέει...

Υ.Γ. 2 Πότε ήταν καλύτερα; Όταν οι κομμουνιστές όργωναν τους δρόμους και ξεσήκωναν το λαό ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία ή τώρα που δεν κάνουν τίποτα για την Ουκρανία, τη λαϊκή εξέγερση στη Βοσνία, τα γεγονότα της Βενεζουέλας κοκ; Όταν είχαν ξεσηκώσει όλη την Ελλάδα με τις κινητοποιήσεις στο εξάμηνο της προεδρίας της Ελλάδας στην ΕΕ το 2003 ή τώρα που δεν κάνουν τίποτα σχετικό, παρόλη την καπιταλιστική κρίση και τα συναισθήματα/απόψεις του ελληνικού λαού ενάντια στην ΕΕ που αυτή έχει προκαλέσει; Όταν "καίγοταν" η Αθήνα για την επίσκεψη του αρχι-ιμπεριαλιστή Κλίντον, ή τώρα που καταπίνονται η μια απαγόρευση διαδηλώσεων μετά την άλλη; Τελικά ποιό ΚΚΕ ήταν/είναι "κόμμα παντός καιρού"; Και για πόσο ηλίθιο περνάνε κάποιοι τον ελληνικό λαό, και τους Έλληνες κομμουνιστές ειδικότερα;...

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Ενδιαφέροντα άρθα για τις "ενδοαστικές αντιθέσεις" σε χώρες της ΕΕ

Παραθέτω 2 άρθρα (του Β. Πριμηκήρη στην Ίσκρα και του Π. Παπακωνσταντίνου στην Καθημερινή) που αναφέρονται στις αντιθέσεις μεταξύ ισχυρών κρατών της ΕΕ, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, με τη Γερμανία, αλλά και μεταξύ μερίδων των αστικών τους τάξεων, σε σχέση με τα ζητήματα της οικονομικής κρίσης, του Ευρώ και της ΕΕ.


Προσωπικά θα ήθελα να σχολιάσω τα εξής:

Συνέντευξη Κουτσούμπα στο enikos.gr: σκυλί που γαυγίζει δε δαγκώνει...

Το κεντρικό επιχείρημα της ηγεσίας του ΚΚΕ, ότι μια κυβέρνηση που θα έρχονταν σε αντίθεση με τον ιμπεριαλισμό (πχ διαγραφή χρέους, έξοδος από ΕΕ και Ευρώ) θα έπρεπε να έχει τα οικονομικά "εργαλεία" και την πραγματική εξουσία στα χέρια της για να νικήσει, είναι κατά βάση σωστή. Αυτό το επιχείρημα σκιαγραφεί ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας στο παρακάτω απόσπασμα της συνέντευξής του στο enikos.gr:

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Η Ελλάδα εξαρτημένη από τον ιμπεριαλισμό των πολυεθνικών μονοπωλίων σε όλους τους βασικούς οικονομικούς κλάδους

Παραθέτω σύνδεσμο σε ένα πολύ καλό άρθρο στον Εργατικό Αγώνα (αναδημοσίευση από άρθρο του του Χρίστου Καραμάνου στο e-dromos.gr) που περιγράφει συνοπτικά τη διείσδυση του ξένου κεφαλαίου σε όλους τους βασικούς κλάδους της οικονομίας της Ελλάδας.

Τα στοιχεία που παρατίθενται είναι εύκολα προσβάσιμα στον καθένα. Αν δε θέλει κάποιος να τα δει, είναι άλλο ζήτημα... Πάντως, για κάθε κομμουνιστικό-εργατικό-επαναστατικό κόμμα, το να μην τα βλέπει είναι εγκληματικό λάθος, και για την ηγεσία ενός τέτοιου κόμματος, ίσως και όχι και τόσο λάθος...

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Για τους όρους ζωής και εργασίας των νέων επιστημόνων

Παραθέτω το σύνδεσμο για ένα πολύ καλό άρθρο του "Ριζοσπάστη" για τις συνθήκες ζωής και εργασίας των νέων επιστημόνων. Επιφυλάσσομαι να γράψω κι εγώ γι' αυτό το ζήτημα όταν το επιτρέψει ο χρόνος, δεδομένου ότι εργάζομαι κι εγώ σε αυτόν τον κλάδο κι έχω προσωπική εμπειρία.

Κυριακή 16/02/2014:
Κι ενώ εγώ ακόμη δεν έχω βρει το χρόνο για να καταγράψω τις σκέψεις μου, ιδού ένα ακόμη ωραίο άρθρο-μελέτη για την αγορά εργασίας των ακαδημαϊκών στο Εκτός Γραμμής στα ελληνικά και στο ιστολόγιο του συγγραφέα Alexandre Alfonso στα αγγλικά.

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Για τη "θεωρία των σταδίων" ή την τροτσκίζουσα διαστρέβλωση του λενινισμού από την ηγεσία του ΚΚΕ (από τον Εργατικό Αγώνα)

Παραθέτω παρακάτω ηλ. συνδέσμους για τα 3 άρθρα (συνέχειες, εδώ, εδώ κι εδώ)  στον Εργατικό Αγώνα που αναλύουν τα της υποτιθέμενης "θεωρίας των σταδίων", την οποία επισείει σα μπαμπούλα η καθοδήγηση του ΚΚΕ σε οποιαδήποτε συζήτηση για τη θεωρία της μετάβασης στο σοσιαλισμό.

Στα άρθρα αυτά γίνονται φανερές οι αστήριχτες διαστρεβλώσεις της λενινιστικής σκέψης, της νικηφόρας επαναστατικής μπολσεβικικής πράξης, αλλά και της ιστορίας του ίδιου του ΚΚΕ, τις οποίες διαπράττει η σύγχρονη ανυπόληπτη και φραξιονιστική ηγεσία του ΚΚΕ, και οι οποίες μοιάζουν πολύ με τις αντίστοιχες διαστρεβλώσεις της τροτσκιστικής κριτικής...