Κείμενο εργασίας για την περιοδολόγηση του καπιταλισμού και το σύγχρονό του στάδιο

Το παρόν μπορεί να διαβαστεί ευκολότερα και ως αρχείο pdf

I. Εισαγωγή

Η απουσία μιας συστηματικής θεωρίας της ιστορικής εξέλιξης, και επομένως και περιοδολόγησης, του καπιταλισμού, είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία στα οποία χρίζει περαιτέρω ανάπτυξης η σύγχρονη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, παρατηρείται μια αναζωογόνηση και περαιτέρω ανάπτυξη της θεωρίας του σύγχρονου καπιταλισμού, σε μεγάλο βαθμό εντός του πλαισίου της κλασσικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού ή (κρατικο-)μονοπωλιακού καπιταλισμού[1], με πλούσια αρθρογραφία και βιβλιογραφία σε διεθνές επίπεδο, και με κεντρικές έννοιες αυτές των

·       νέων μορφών εκμετάλλευσης και καταπίεσης που συμβάλουν στην ανάδυση της υπερεκμετάλλευσης της εργασίας ως κυρίαρχης τάσης (έναντι της σχετικής και απόλυτης υπεραξίας) στη σφαίρα της παραγωγής[2],

·       της διόγκωσης των μη παραγωγικών κλάδων, ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού τομέα[3],

·       της μονοπωλιακής προσόδου[4] στη σφαίρα του ανταγωνισμού, σε σύνδεση με το τεχνολογικό μονοπώλιο λόγω της θεσμοθέτησης της πνευματικής ιδιοκτησίας[5],

·       όπως και των σχέσεων ιμπεριαλιστικής εξάρτησης -δηλ. εκμετάλλευσης και κυριαρχίας- στη σφαίρα της διεθνούς αγοράς και των διακρατικών σχέσεων[6].

Πρόσφατα, μάλιστα, διεξήχθη στα πλαίσια του 16^ου διεθνούς συνεδρίου για τον Ιστορικό Υλισμό, στο Λονδίνο, στις 7-10 Νοεμβρίου του περασμένου έτους, ειδική συνεδρία με την παραπάνω θεματολογία[7].

Στο παρόν κείμενο εργασίας, δεν μπορεί να αναπτυχθεί μια συστηματική θεωρία της ιστορικής εξέλιξης του καπιταλισμού. Αρκούμαστε στα παραπάνω σχόλια, στην παράθεση των σχετικών αναφορών στις υποσημειώσεις, ενώ ακολουθούν παρακάτω κάποιες μεθοδολογικές προτάσεις, αλλά και η συνοπτική σκιαγράφηση μιας ερευνητικής κατεύθυνσης. Δεσμευόμαστε, όμως, να συνεχίσουμε τις μεταφράσεις της σχετικής ξενόγλωσσης αρθρογραφίας[8], και να παρουσιάσουμε στο επόμενο διάστημα με ολοκληρωμένο τρόπο τις -υπό διαμόρφωση- απόψεις μας.

Η μαρξιστική θεωρία της συνείδησης: η συνεισφορά του A.N. Leontiev.

Σε αυτήν την πρώτη μου ανάρτηση με επιστημονικό-φιλοσοφικό περιεχόμενο, παραπέμπω τους αναγνώστες του ιστολογίου στο αρθρο του Γ. Κακαρίνου με τίτλο "Η μαρξιστική θεωρία της συνείδησης: Η συνεισφορά του A.N. Leontiev." στο περιοδικό Ουτοπία, το οποίο μπορείτε να βρείτε ως pdf αρχείο σε αυτό το σύνδεσμο.

Το Σχέδιο Β' ιδρύει Ινστιτούτο «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ», διότι η φύση απεχθάνεται το (πολιτικό) κενό...

Ενώ το ΚΚΕ αναθεωρεί την ιστορία του, προκειμένου να χρεώσει στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα ένα θεμελιώδες στρατηγικό λάθος που οδηγεί νομοτελειακά στη "θεωρία των σταδίων", άλλοι οικειοποιούνται την ιστορική παράδοση που αυτό εγκαταλείπει.

Έτσι, το Σχέδιο Β' του Αλαβάνου παίρνει την πρωτοβουλία για την ίδρυση Ινστιτούτου «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ», προβάλλοντας και το ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, από το λαό για το λαό, με ανεξαρτησία από τον ιμπεριαλισμό, στην προοπτική του σοσιαλισμού (άσχετα από την ειλικρίνεια των δηλώσεων και των προθέσεων...).